Assassin's Creed: Syndicate
Assassin's Creed: Syndicate

Maak de straten van Londen anno 1868 onveilig met de Frye-tweeling en probeer de stad met behulp van je ondergrondse organisatie uit de greep van de Templars te verlossen.

PC PlayStation 4 Xbox One


Uitgever
Ubisoft

Ontwikkelaar
Ubisoft Quebec

Winkelprijs
€59.99

Releasedatum
23-10-2015

Assassin's Creed: Syndicate (Review)

Geschreven door Jeroen Van Rossem

Na Parijs mag je deze keer aan de slag gaan in het Londen aan de dageraad van de industriële revolutie, waar de strijd tussen de Assassins en de Templars zich verderzet. Unity werd vorig jaar met gemengde reacties onthaald, maar voor deze Syndicate heeft Ubisoft zich duidelijk herpakt.

Dodelijke tweeling

In Syndicate speel je afwisselend als Jacob en Evie Frye. Deze tweeling, die deel uitmaakt van de Orde der Huurmoordenaars, wilt Londen bevrijden uit de greep van de tempelier Crawford Starrick. Elk van hen probeert dit op hun eigen manier te doen. Zo zal je in de missies van Evie vooral op zoek gaan naar een 'Piece of Eden' dat zich in Londen zou bevinden. Jacob probeert dan weer Starricks criminele organisatie op de knieën te dwingen door zelf een bende te vormen, The Rooks, om zo Londen te bevrijden.

Gameplaygewijs betekent dit dat je Evie vooral zal willen ontwikkelen als een stille moordenaar en haar gebruiken voor de meer assassin-gerelateerde zijmissies, terwijl Jacob eerder de vechtersbaas is, ideaal om gebieden te veroveren. In je uitvalsbasis, een rijdende trein, kan je zowel je basis als je bende uitbreiden en nieuwe mogelijkheden geven. Al neemt dit nooit de proporties aan van Assassin's Creed: Brotherhood. Verder heb je een heel arsenaal aan wapens en uitrusting ter beschikking, waaronder boksbeugels, zwaardstokken, en Nepalese Kukri messen.

Victoriaanse Londen

Een grootstad is de setting bij uitstek voor een Assassin's Creed-game en Londen is dan ook een prachtige speeltuin. De stad werd met een groot gevoel voor authenticiteit nagebouwd en grafisch is dit veruit de beste game in de serie. Toegegeven, de gezichtsanimaties staan nog niet helemaal op punt maar de locaties zelf zijn bijzonder knap. Bovendien wordt het rondreizen doorheen de stad aangenamer gemaakt door de aanwezigheid van koetsen en een wapen waarmee je zip-lines kan maken. Het klauterwerk zelf heeft af en toe wel eens rare kuren, maar dat zijn wel al gewend van de serie.

Naar goede gewoonte maak je ook kennis met tal van historische figuren. In dit geval passeren onder andere Alexander Graham Bell, Charles Dickens, Florence Nightingale, Charles Darwin en Karl Marx de revue. Opvallend is de goede dosis humor die aanwezig is in de game tussen de personages en de tweeling. Zij vormen een interessant en charmant duo, en het is al geleden van Assassin's Creed 2 dat we met zo'n interessante personages aan de slag mochten.

Slijtage op de formule

De hoofdmissies bieden voldoende variatie en spelen leuk weg, wat ook geldt voor de opdrachten die je krijgt van de NPC's. Voor PlayStation 4 zijn er zelfs een tiental exclusieve missies in de vorm dan de Dreadful Crimes, waarbij je je even Sherlock Holmes kan wanen en een aantal moordzaken moet oplossen. De zijopdrachten waarmee je gebieden verovert, zijn initieel leuk maar vallen al snel in herhaling. Verder vallen er heel wat collectibles te verzamelen, leuk voor de liefhebber maar eigenlijk volledig overbodig.

Daarnaast werd het gevechtsysteem opgefrist met wat invloeden uit de Batman Arkham-serie, waardoor deze wat sneller speelt. Maar verder blijft dit aanvoelen zoals voorheen. Wat eigenlijk kan gezegd worden van de hele game. Assassin's Creed is een solide en knappe game, maar mist de innovatie die de serie broodnodig heeft en blijft verder bouwen op een succesvolle, maar verouderde formule. Los daarvan wist Syndicate ons zeker enkele uren zoet te houden.

4/5

Review gebaseerd op PlayStation 4 versie.